İstiğfar

Sonsuz kudertine ellerimi açarken,

Tamda herşey bitti derken,

Dudaklarımdan dökülen ah!tı

Yeniden doğmak ve tertemiz olmaktı.

Pişmanlıklarıma eş

Karanlığıma doğan güneş,

Aciziyetimi anladığım an

Yaradandan gelen armağandı.

Günahlarımın kirası

Kararan kalbimin cilası

Söküp atıyor kiri ve pası

Tüm dertlerimin devasıydı .

Hattabın oğlunu hz ömer yapan,

Yarabbi ne büyük devletti

Atamız hz ademden miras

Belkide en büyük nimetti.

Kuyuya düşmüş yusuf misali

Çaresiz hissettiğimde

Bana uzatılan bir eldi

Boğuluyorum allahım derken

İçime dolan tertemiz bir nefesti

Verilen süre dolmadan

Sarıldım ona çok geç olmadan

Battığım günah bataklığından

Beni kurtaran kahramandı.

Kalbimden geçen tövbe-i nasuh

Rabbime imzaladığım sulh!