Kaf Dağında Küskün Çiçek

Yanan var

sen ayrılıklardan yanasın

Yaram var

dokunma kanasın...

Masumiyetimin katiliymiş bakışların

Ses etme

sevenler mutluluğu arasın...

Bir ekmeği, bir de uykularımı bölerken

hüzün düşerdi yüreğime

Herkes gülsün istedim

sahte dediler dileğime...

Kim aşkın fakiriyse

zengini sevdadan kaçarmış

Doyuramadık doymuşları!

Mutluluk dediğin kaf dağında küskün çiçek

Gözyaşlarınla sularsan açarmış