K.ağıt K.esiği
burda düşler sevgiyle yürümüyor Osman
her yerimde çıkıntı yapan namert bir duvar
çizmeyi aşıp boynundan büyük h.içlere kalkışmış
dünya kadar forsunu tozutup üstümde
kalbimi b.it p.azarında hurdaya çıkarmış
elãlem ne der bilmiyorum
yani yabancılar
yani başkaları
yani kibrit kutusu kadar el gün
kartvizitli üç hissedar
kulağımda t.el.kini hava cıva sıkan
kem küm edip yakama y.apışan herkes
yani iti anıp çomağı hazırlayan
birkaç sepet kirli çamaşır
birden çok ama ondan az
mezarında ters dönmüş beton ç.akıl
Leo’nun kahraman üçlemesinde
kara delikten firar eden anti hero
benim de yarasından öpmek istediğim
göğsümde bir tomar k.anıyla ölü var Osman
herkes üzer çocukluğumu
sen orda gıy gıy bıy bıy
sonbahardan kışa değin
gardını düşüren sürgün kasımpatı
bir üflemeli ç.algıyla
acımızı tazeler Osman
kemanın dert otağı
rapçi ağustos böceği
işportacı road triplere karşı
ölülerle taraftar keyfimin kãhyası
kalbimiz sokağın başından duyuluyor Osman
koltuk değneği yapmışsın kalbine kalbimi
biz o y.arayı çoktan geçmiştik
bir sürü tereddüt tahayyül
eline elimdi omzuna başım
lastik gibi çek nereye çekersen
neden olmasın tatlım
baktım ha duvar, ha bizim Osman
baktım sana güller, bana dikenli yollar
kitapların arasında kuruttuğum çiçekler
düşler kiralayıp verir
tutunamayanlar için
herkes gelip gidiyor
acısıyla, yarasıyla
ha sen ha ben kalbi duman
baktım tekliyor ayarsız
yedi ceddim zayi ziyan
soğuk ve tutarsız
uzaklaşsam girdap
yaklaşsam yangın
baktım yarı puslu yarı bulutlu
ha av olmuşum ha tav
baktım sırılsıklam
asansör öter kapı kapanır
bir buçuk dönümlük garezimizde
kim kimin dostu
kim kimin düşmanı
ne zaman kefaretle serbest bırakır Tanrı
aynı koğuşta aynı ranzada
Bro Azrail’le fink atan gözlerim
bal yapamayan kraliçe arı diyor
o ’caaağnım’ kafamın içine abim
kalpler sevgiyle yürümüyor be Osman
daha yeni bir kolumu toprağa verdim
♧m.g♧
3.8.2024 00:27:44