Kainatla Sohbet

Yalnızlık nedir?

Kaplayınca ruhu gece

Karanlık karanlık artar;

Yalnızlık dediğin şey

Koca dünya

Yıkılır üstüne.

Yalnız sen varsın

Yalnızlık kadar.

Ne yön belli

Hedefler karmakarışık

Her yön aynı çıkmaz

Bir sen bağlanmışsın

Gitsen yalnızlığın yanında

Kalsan yalnızsın tek başına.

Yalnızlık garip dostum

Oturmuş kalmış

Sesim çıkmıyor

Yutkunamıyorum boğazımda.

Küçüldüm,

Ta en başa doğru

Ağlayan bebekliğime

İndim yüreğimden.

Öylesine berrak öylesine dolu

Yalnızdım yalnız geldim.

Ah anne

Sen beni hiç terketmezdin

Yalnızlık senin yerini aldı;

Babam hep benle kalır derken

O gideli kaç yıl oldu

Ahiret yurduna.

Ey netameli sevgili yalnızlık

Sen ve ben

Yine başbaşa

İlk gün gibi

İlk ağlama anındayım sanki,

İçim çekildi.

Gelgitler gelgitler oluyor ruh denizimde,

Eteklerini toplayan su

Haydi süpür götür yalnızlığımı.

İrkildim,

Döndüm kendime

Gökten bir ses:

Hey kulum

Sen hiç yalnız olmadın ki,

Kendini boşlukta sanman niye?

Hıraya kapandım

Hıranın tam içindeyim

Arayışmış Hıra

Hıra gözlerimde

Ben Hıra'nın gözleriyim.

Yarıldı yüreğim,

Yoktan var eden Rabbime açıldı.

Rabbim hiç yalnız bırakmadı.

Eğildim eğildim seccademe

Islandı secde yeri

Anladım ki:

Yalnızlık Allah'tan gafil olmak

Azap bu,

Allah'tan uzak kalmak.

Hiçbir sevgi doldurmaz yüreğini

Yaklaş yaklaş uzak kalma

Yalnızlık dediğin

Yüreğini dolduran ne varsa

Allah'tan gayrı

Temizle, yıka

Yalnız olmadın olamazsın hiçbir zaman

Dünya'da Ahirette.

Cennette yürü

Açılsın sisler

Ey yüreğine şeytana nefsine açan

Yalnızlık onlardan yana.

Terket bak,

Yalnız kalmaz kalamaz insan

Koca kainat konuşur o zaman.

(Eylül 2011 İstanbul)