Kalbin Öldüğünde

kalp sevince

ne sıcaktır dağlarda ki kar

sokakta yağmurlar ikinizin

ve cafteryalar

kalp özleyince

yakınlık, uzaklık görecelidir

dört mevsim gezinir sevgilin

düşünde

kalp üzülünce

gözünde evren puslu gridir

bir tek sen sevmişin sanki

kimse seni anlamamıştır

kalp öldüğünde

acıya bile tatlı tebesümdür

öfken dahi duru bir su gibi

gönül gözün açılmıştır...