Kalmam İçin Sebep Yok

Baktıkça yok oluyor, eriyorum resmine

Gizlediğim sevgime peçeler boş, mahir boş...

Dilim esiri olmuş, tutuklanan ismine

Tane tane dizdiğim heceler boş, sihir boş...

Gönlümde hoşnutluğum, seyrime değer resim

Yokluğunla lal dilim, çıkmaz oldu hiç sesim

Soluksuzum, sen idin aldığım şu nefesim

Boğuluyor gibiyim, geceler boş, seyir boş...

Yer ,gök,deniz karardı; bağlasalar duramam

Anladım artık sensiz, tek başıma olamam

Acımı tarif eden keskin lugat bulamam

Kalemimle yazılan heceler boş, şiir boş...

Sensizim,üşüyorum, yastık soğuk bakıyor

Hasretin buram, buram, şu içimi yakıyor

Gözlerimde dert, keder oluk oluk akıyor

Yağıyorum çığ gibi, dereler boş, nehir boş...

Yaşayan bir ölüyüm, huzur beni bulmadı

Yandaki mezarlıktan inan farkım kalmadı

Bu gönlümün seçtiği neden benim olmadı?

Kalmam için sebep yok; değerler boş, şehir boş...