Kanit

Sen medet kapisinda dua ederken

Ölü öpücükler asla öpmez seni

Topragin üzerinde alnin secdeye deger

Alınyazın firtinalarla düet eder

Bent vururlar gün grince gönül yarasina

Bulut sesiz yagmur saganak saskin

Farkinda olmadigin seneler...

balta sirtinda, ecrini alir... kirk yedi yili askin.

Aynalar unutur yüzünü.. ne sahit ne tanik

O gözler görmek istedigin noktaya baka kalir

Sandalyesinde muhasebesini yapar sanik

Öpmek koklamak istedigin, uzaklaşır..sana darilir.

Yaralar derin, uçurumlar kartal yuvasi

Tanimak istedigin yüz belki seni unutmus eski bir ask yarasi.

Büyütürsün içinde ki yaramaz çocugu

Çekme adam çekme...dümkü adam bugün ki surat benim degil..

Kontra ataklardan ne kaldi ki geriye

Bir cift göz, gerisi kistirilmis mengeneye

Gögsüm titrer intiyacin var dinlenmeye

Yavrum.. Kanit lazim biraz mola bu yüz'e fotograf demeye.