Kar Balkonları
yaz koptu
ayrı yönlere dağılan rüzgarlarda
saçlarımın kımıldanışına tanık dokunmalar
beni şarkılarından düşürdü/
ışıklarından...
ötelere gittim
ve biraz daha şehirler geçtim yorgun
çatlak bedenimde yaşlanmış tarih
soğuk geliyor
yeni doğmuş gibi yaslan kendime
bir ağaç daha kanarken
sabah ölümle başlıyor
gecenin kıskacında güneş
içimdeki çocuktu
hapsetmeden önce ırmakları
gözlerimin tonuna...
yüzümü toprağa gömen masalın uykusuzluğunda
akşamları susarım
deniz ölü şairler toplar karanlık bulutlardan
özlerim kar balkonlarından umudu
boyna genişleyen yara
içimde büyüyen acı
yürür hüzün odalarına cebimden akan sonsuzluk
boşluğa atılan yarınlarda kağıttan gemiler
kırık ayları yüzdürür
bakakalırım şiirler düşerken ayrılığa
bakakalırım durmadan çocukluğuma
dudağımdaki sessizlikte susar kelebekler
ve herkes...
cama dayalı çığlıkta ölü bir bahar
halbuki güneşini içerdim
gökyüzü teninden
kendimi uçurumlarda sınıyorum
yalnızlık yeşilleniyor
ben soluyorum
sesimi de al
...