Katilimiz Olamayacaksın

Ey ...!

şu cam parçasında parmaklarımı gezdirerek

gülüşleriyle hayata tutunduğum !

Ey...!

Özlemlerimi ,

nefessizliğime , can diye soluduğum !

I-

Sen ;

bir kez öpemediğim gülüşlerinin sıcaklığını

buz gibi musallaya yatırmaya meyillenirken ,

Ben;

kısacık adının, upuzun ömrüne yaslanarak

içimdeki yangınlarla birlikte

üzerime yürüyen ateşleri kucaklıyorum

incelen kemiklerimle

iki büklüm .

( ' Ve Aşk;

kökleri sende varolan hayatın ,

en ağır rengiyle üzerime yıkılması ' olsa da o an !)

Avazım çıktığınca bağırıyorum gökgürültüsünde .

karanlık yağmurlardan çağırırken seni

ayrılığa teslim ettiğin yüreğimin

paramparça büyüyen kimsesizliğiyle

delice ağlıyorum

haketmediğim bu yerde !

-'Seni özlüyorum ! '

Biliyorum dönmeyeceksin

kirpiklerimde iç çekerek özleyen kız çocuğuna.

II-

Ne zaman yorulacaksın

kendini bende yok etmeye çalışmaktan

içimde büyüyen sevdanla savaşmaktan

yüreğimin karanlık kuyularına kendini asmaktan .

(- 'Öldürme diye yalvarıyorum sana ...... ')

Bilmelisin ki ;

boğulamayacaksın

ömrüne hayatlar bağışladığım nefeslerimde .

kaybolamayacaksın

kendini gördüğün her hücremde .

düşemeyeceksin

kirpiklerimde sıkı sıkıya tuttuğum yaşlarımla .

Vursan da acıtamayacaksın tekmelerken

sevdanla sıvadığım yüreğimin duvarlarını .

Hüzne bulanmış her hecem

nefesime bağlasa da anılarımızı,

soluğumu kesemeyeceksin ezberime asılı adınla .

Çıplak kalsam da giyinemediğim hayallerimle

kefenlerini biçemeyeceksin

tüm seslerimi yutan

bin dua bağışladığım sessizlikte .

III-

Bilirsin

özneleri eksik şiirlerin sahibiyken senden önce ,

Varlığınla anlamsızlığı tamamlanan kadındım ya ben

söylesene şimdi

nasıl kolay kaybederim seni ?

Ayak uçlarıma yanaştırsan da ölümün boşluğunu

bileklerimle taşıyamasam da bedenimin ağırlığını

sendelesemde düşmeyeceğim

Sen ,

benden de ,

kendinden de koparamayacaksın biz'i !

Ölümünle kaybedeceğim o kadar çok şey varken

katilimiz olamayacaksın !

öldüremeyeceksin bizi !

başaramayacaksın sevgili

sana inat gitmeyeceğim bizden !

Yaralasanda yirmibeş harfimi

gülüşlerinden kurduğum o kentte saklayarak

yaşatacağım seni .

Sen !

parmak aralarıma iliştirdin ya o gülüşlerini

ben de sözümde duracağım

şükrüne durduğum

geriye kalan adının dört harfiyle ,

kalemimi ömrüne b a ğ ı ş l a y a c a ğ ı m sevgili...

~