Kimin Umrunda Ki?

Hıçkırıklara çiğlerini bırakmış bir şafak vakti

Sana kalkan tüm yollar çıkmaza vurdu yüreğimde

Gecenin zifirinden fırlayıp

Şafağı yaran baykuş ötüşü oluyorum

Çirkin ve soğuk...

Belkide..

Herşeyimi yıllar önce bloglar altında kalan bedenimden geride bıraktım

Belkide...

Korku çığlıklarımı susturmaya çalışırken

Tenimde toprağa vuruk solucanlar gezerken yedi hayallerimi

Belkide...

Yarınlarımı ışığı olmayan betonların altındayken unuttum

Deprem şehirde olmuştu belki

Ama ben altında kalmıştım en virani...

Treni olmayan bir istasyonda bilet aldım bekliyorum...

Güvertesi parçalanmış batan bir geminin tek yolcusuyum...

Vedalara küsük,

Merhabalara yenik yüreğim

Kıyamet öncesi bile dize gelmeyenim ben...

Daha kaç kez ölüme şahit olacak bitkin yüreğim

Daha kaç kez çaresizliğimle haykırıp

Yaralı dizlerim üzerine çöküp susacağım

Daha kaç kez!

Daha kaç kez öleceğim ben...

Daha kaç kez hançerlediğin bu yürekle yaşamaya çalışacağım

Kaç kez dirilip alkolde yüzecek aklım...

Yılmadan aynı sofrada tek lokmamı yaşam ve ölüme vurduruyorum

Israrla, bıkmadan, usanmadan...

Mağlubu ben...

Galibi de ben...

Kimin umrundaki kaşığımdaki aşın küf kokusu

Mutsuz ve paylaşılmayan akşam üstlerimi verdim papatyalarıma

Arılarım kovansız ve bitap arayışlarda...

Belkide...

Köpekler işeyecek koparılıp sokağa atılan yürek parçama

Belkide...

Kediler kusacak yumak topaklarını gözyaşlarıma

Kimin umrundaki?

Hangi dil süçmesinin günahıyım ben?

Söylesene!

Hangi öpüşünün hayalinde kurtlandı ki ümitlerim

Hangi tuzağa ayaklarımı kurban ettim ben?

Söylesene!

Başına çaldığım gururlarınla başın göğe erdi mi ?

Söylesene sevdam...

Söylesene...

Kırışmış tozlu kelimelerim yorgun

Parmaklarımdan artık akmıyor deli ruhum...

Kendini doğurmaktan bıkmış ihanetlerine kaç beyaz yalanı boyadın?

Ve kaç baharıma kış olup yağdın ki sen....

Çocukluk sapanımı yapacak orman bile kalmadı etrafımda

Yüreğime bıraktığın yangınla

Yanmış dallara baka kaldım...

Bu denizi ben doldurdum!

O yüzden martıların çığlıkları kırık...

O yüzden bu kadar üzeri sisli....

Üzerimden mutluluk köprüleri geçiyor

Derinlerimde ölü balıklar varken

Balıkçılar ümitlerine ağ atıyor

Bense bıkmadan mehtap oluyorum

Kimin umrunda ki?