Kırık Hüzünlü Veda

Kırık hüzünlü bir vedanın arkasından yazıyorum sana .

Biraz önce çıktın kalbimin kapılarından .

Verdiğin sözleri unutup ''Sevmiyorum artık!'' deyiverdin .

Canım yandı .

Hiçbir sözün acıtmazdı da beni

''Gitme istiyorum!'' dedin ya

''Yoruldum, yapamıyorum'' ..

Hangi tende dinleneceksin sevgili ?

Hangi kollara bırakıp da kendini,

Sileceksin öylece beni .

Ben sevmiştim oysa ..

Tapar gibi ..

Canımı yoluna koyar gibi .

Nefesin nefesimdi .

Gülüşlerin baharlarım .

Nasıl böyle bırakıp gidebiliyorsun beni .

Seveninin kalbini kırdın sen !

Yaktın ve dağıttın küllerini ..

Canın acımadı mı sevgili ?

Hiç mi düşünmedin ,

Nasıl yaralarım ben beni böyle seveni ?

Sus tamam .

Vazgeçtim .

Yalan bahanelerle oyalayacaksın zaten beni .

Gerek yok .

Sustum ben sende sus .

Yalanlar konuşuyor bak şimdi :

Artık bende sevmiyorum seni .