Kırk Günlük Kalana

Lanet okuyorum şimdi,şu an insanlığıma

Ölüm

Kırk günlük bir bebeğin selamında

Vebal olmuş yanıyor omzumda

Batıyorum ruhuma

Satıldık

Çok, çok önce yeşil gözlü yalanların puştluğuna

Dinle,

Bebekler konuşmaz sanırsın di mi aklınca

Ne diyor bak

Morarmış ,minik dudaklarının ahlakından

Bebek;

Cennet ne ki ey görmüşler,gün geçirmişler

Diliniz yakındı sizin Allah'a,gönlünüz şeytan

Donmuştu bedenim

Melek miyim ben şimdi şarlatanlığınızın lügatında

Ne ırmak akar bu soğukta

Ne yaprak uğrar ağaca

Kuş dediğin benzer bana

Onlar,kuşlar yani

O kırlangıç,o turna

Onlar şimdi uzaklarda...

Anne

Hadi,kanat tak bana

Uçayım bir kezde olsa

Bir kelebek uçsun saçlarımda

Anne,

Selam söyle babama

O yüreği yaşlı,ömrü genç adama

Üzülmesin,yaslanmasın asker ocağında

Satılmadınız üç çuvala

De ki ona,

Üşümek yok

Üşümüyor ellerim ve acıkmak yok buralarda

Bitirsin vatan borcunu

Düşürmesin beni nöbet soğuğuna

Söyle ne olur

Üşümüyorum ölümün toprağında

Anne,yeter çık artık

O anne gözlerini yakan ırmaktan

Sen bari hatıramı yakma

Misafiriz bu kahpe dünyada

Çiçeklenecek umutlar bir gün

Ölüm onları da

O aymazları da aldığında

Ahım dolanacak boğazlarından geçen her lokmaya

Anne,unutma

Hep kırk günlüğüm

Hep bebek kalacağım onurun toprağında

Anne,

Anne ne olur ağlama.

S.Y