Kırmızıyı Sevdiğim Kadar

kıvılcımlar uçuşuyordu

alabidiğine

izi kadar yanıklar oluyordu deydiği yerde

sıcağın elleriydi sanki

ısınıyordum sonsuza dek

hiç bitmeyecek kadar yakın

hiç başlamamış kadar

uzak

acaba sen var mıydın

yoksa bir hayalin

kaçamağı mıydın

sevecek kadar güçlüyken

hesapsızken

dile getirmenin korkağıydın

anlatılamayandı oysa aşk

yasakların barınağıydı

yarım kalanların acısıydı

çok olamadık seninle

azların tutsağıydık

oysa doyana kadar yaşanan herşey

tamamına erer

özlemlerle büyüyemez

kendiliğinden yok olur

biter

çünkü sen konuşamadıklarının

korkağıydın

bende ise

kırmızıyı sevdiğim kadardın