Konserve

yetiyordu kokusu hayatın,

kendi yağımda kavruluyorken.

ah ne gerek vardı

es, o es, tadına?

biteceksen,

kapım, yalnızlığım.

bir tutam elin,

göz kararı düşün...

yok; yok.

ne doğranmış, ne doğru anmış.

belki tavan bilir,

ölçüsünü.

tadı yok çünkü.

bir konser ve gerisinin.

| 30 mart 2016