Kör Dövüş

Hayat

tozlanmış albümlerden

her gece bir kare resim çakıyor

retinası olmayan gözlerime

tam kanaması bitti

acısı dindi derken

kursağımda kalıyor sevincim

ben başa dönerken

bir tane daha üstüne çakıyor

söyleyin

yorgun bedenime ve kıt aklıma

ne zaman biter bu oyun

ne zaman biter bu kör dövüş ki!

çocuklar oynarken saklanmasınlar

mezar taşlarının diplerinde..

ölümle yüz göz olmasın

toprak

matem tutmasın

ölü taşıyıcıları

siyahlar giymesin

zaten yakamıza taktığımız 'güller' siyah...