Korkağın Şiiri

bir daha yazmamalıyım sana

karşında küçülüyor küçülüyorum

kayboluyor cüssem

minicik bir kadın oluyorum

çaresiz

korkağım ben korkak

bir türlü yakamıyorum gemileri

ne kadar istesem de

başlayamıyorum

yeniden hayata

senin gibi cesur değilim

benim yerim benim gibi

korkakların yanı

ne yazık ki

bir daha yazmamalıyım sana

gerçekliğin karşısında

yalanlığımdan utanıyorum

sen de arama beni

unut gitsin

benim gibi birine mahkum değilsin

tanıştığımız rıhtımda bırak

yürü git

yolun açık olsun

ağlamayacağım

sen de ağlama