Kül Oldu

Ben bir şiir olsaydım,

Geceleri biriktirirdim,

Sonra;

Sabah güneşi yapardım.

Sen bana ne yapabilirsin ki,

Yıkılan bir ev gibi,harabe oldum.

Gözler kalbin aynasıdır derler ya,

Olmayan kalbin gözleri de kayboldu.

Yolculuk yapmak istiyorum sana,

Sadece gidiş,dönüşü olmayan yol...

Hüzün dolu bu hayatımı,

Bir kıvılcım gibi yok ettin.

Ben;

Senden başkasına kapı nasıl açılır bilmezken,

Sen bana başkasına nasıl gidilir onu öğrettin.

Bu kadar severken seni

Kül oldu uçtu gitti sevgiler...