Küllerinde Anka , Düşlerinde Sarnıçlı Saatler

-I-

Şehrimin intikam kaldırımları beni sensizliğe sürüklüyor

Ansızın düşüyorsun geceleri gözbebeklerime

Düşlerim ağıtlar yakıyor mahremi kırılmış sokaklara

Bir çocuk doğuyor acil servis kapısından

Buruşuk yüzlü gözyaşları arasından bir anne çığlığı

Rahminden düşen bir kan gibi yüzüne seriliyor kentimin

Biri dur diyor küllerinden yaratılmış martılara

Bir deniz kirletiliyor adı özgürlük konulmuş

Hürriyeti sensizlik olan yansımalarıma

--II--

Düşüyor bir sonbaharın sararmış yüzünden yapraklar

Çizgilerinde sen duran ne kadar çok öznesi sen olan sözcüklerim var

Yüklemini heybeme yüklesem gözlerimde bir film şeridi gibi sonsuzluk var

Nikotin kokan yüreğimin okunmamış romanı

Sen benim gözlerimde kaybettiğim "sevdam"

Düşüyor şimdi bir şehir kanatlarından , bilinmez bir zamanın anlamsız kıyılarına

Biri bir ülke kurtarmalı şimdi bize ya da bir sevda düşmeli göğsümüzden

Kırık , dökük

Pul pul dağılmış ellerinin kıvrımlarında tutmalıyım seni ya da // Susmalıyım

Şimdi anlatmalı mıyım bir parkın gri sahnesinde aşkı dudaklarında mı sonlandırmalıyım

Bir şehir düşmeli şimdi bağdaş kurduğun düşlerimden

Topuklarından çekmeliyim bütün " sen ve ben " diyen cümleleri

Bir masada sarhoş olmalıyız beraberce , küfür etmeliyiz boğaza karşı

Bir güneş doğmalı saçlarından , saçlarına dokunduğumda kıyamet kopmalı

Mahremini bozmadan sevişmeli seninle , tenin tenimde eridiğinde

Bir "Anka" havalanmalı küllerinden doğmak için

Sarnıçlı zamanlara gebe düşmeli "aşk"

Yeniden. . .

yeniden . . .

yeniden . . .

Doğmak için

Dudaklarından dökülmeli cehennem ayetlerinde ilk aşk suresi

Aşk doğasında alışık değil yenilmeye

Şimdi yenilmeli

Tekrar . . .

Tekrar . . .

Dirilmeli

---III---

Anka havalandı gökyüzünde mavi bir perde çekti gözlerine

Kendimi başka gözlerde seyrettim , kentimin ıssız yerlerinde

Bir uçurum düştü şimdi sarhoş bedenime

Uyuşmuştu aşk dilim , Lâl kesilmişti rüzgarı kentimin

Bir kere düşmüştü yüreğim , kanamıştı gözleri

Ağlamak için sevmedi

Ağlatmak hiç istememişti

Anka küllerinden " Aşk " doğurdu

Acil servisinde babası hep "ayrılık" oldu

.../ Anka sarnıçlı saatler zamanında düştü gözlerime , kent ağlardı aşk için her seferinde

Bir düştü aslında yaşanan her şey felsefe kitaplarında

Teoride ispatlanması gereken " Aşktı " aslında

Düştü ayrılık kıyılarına

Annesi aşk , babası ayrılık , doğan her çocuk aslında Piçti Tanrı kullarına .../