Kürek Mahkumları

Kalın ve yüksek duvardaki

Kadın başı

Karanlığa ve sokaktaki zulme karşı

Pencerede unutmuş kendini

Sonsuz bir karşı koyulmazlık

Ağarken gecenin

Soğukluğunda ve üşüten ayazında

Baş kaldırıyordu

Köpek ulumaları sessizliğe

Dolup boşalan salonlarda

Gürültü kalabalığı

Kulakları sağır ediyordu

Esaretinin farkında olmayan

Kalabalık kitleler

Başkaldırıyordu

Ayak bileklerindeki prangalara

Yine farkında olmadan çığlık çığlığa

Aynıydı gecenin soğuğu

Prangalar yine aynı şakırtıyla

Değişmeden geçiyordu ayaklardan kafalara

Kafalardan ayaklara

Ve tarih yazıyordu geceye

Mahkumiyetini

Küreksin, kürek kalacaksın

Yüzyıllar boyu prangalarından kurtulmadan

Aynı coğrafyanın toprak parçasında

Döngüsünü asla değiştirmeden...