Leylim

Ah be leylim

Bir uçurumun kenarında

Bu yolculuğun

Sonuna geldim

Ömrümün sonunda

Son nefesimde

Sana hatıra olarak

Ne yazsam leylim

Defterin son sayfasına

Ne yazsam leylim

Bir sevda türküsü

Son notasında

Sana nasıl öldüğümü

Hatırlatsın leylim

Asılı kaldı gözlerim

Duvardaki resminde

Terkedimiş bir tren garında

Cansız bedenim

Bir gazete sayfasına sarılmış

Çakalların akbabaların

Leş yiyen kargaların

Gagasında öğlen yemeğin

Sofrasındayım leylim

Leylim üstelik

Müptelası olduğum

Bu şehir ve metropol

Boyun eğiyor

Zevk-i sefa içinde

Nasıl can verdiğimi

Alkış tutar gibi

Seyreder leylim

Nasıl öldüğümü

Ne kadar acımasız

Ne kadar zalim

Ne kadar gatar

Bu şehir leylim

Artık yoruldum leylim

Yoruldum yok oldum

Yaprağı sararmış

Ormanların arasında

Toprağa karışıp

Kayboldum leylim

Yüreğimde ki sevdayla

Yüreğimde ki acıyla

Gözlerinin denizinde

Buğuldum leylim

Sana olan aşkımı

Dağlara taşlara haykırdım

Sevdamı anlattım

aşkımı anlattım

Feryatlar yağdırdım

Sana leylim

Kendi özümde yandım

Kavruldum kor oldum

Külümü rüzgarlar

Savurdu dağlara taşlara

Yok oldu leylim