Mana

Hiç bir tonu

Acımtrak kokmadı

Bıraktığın sessizlik kadar

Yastığıma sinmiş

Hiç bir yerim

Ağlamadı

Dokunduğun

Yerlerim kadar

Bir sessizlik yağıyorum şimdi

Parça parça

Sözlerin yankılanıyor

Odamın köşesinde hala

Konuşamadıklarım düğümleşiyor

Çiğnedikçe gezdiğin yerleri

Ağzımda

Çok zor bir şey bu

Adınsız adımlayamıyorum

Artık

Uykularımı

Gözlerinin fısıldadığı bakışlar

Derinleşiyor içimde

Anlamı o kadar kokuyor ki bedenimde

Hangi sessizliğe dokunsam

"Sen" ağlıyorum

İçime içime

Mecburiyetlerin yanık izi omuzlarımda

Sana ait ne varsa kaldırıyorda

Ağır geliyor bıraktığın sessizlik

Baş ucumda

Yeniden aşık olmak değilde

Koşulsuz daha da bağlanmak sana

Yaşadığım haykırışlar

Dizimdeyken böyleyse hayat

Hasretin ölüm olur

Gözde'n kalan her ırakta

Yaşadığım en büyük anlamsın...

Eylül 2010