Masalca Yaşam Şiirce Aşk...

Not 1: Bu şiir kurgu bir şiirdir...

Bu aşk masaldı belki,

Belki de birilerinin yaşamıydı, canıydı,

Yeri geldi söylemek istedim,

Dillerim çözülüp söyleyemedim,

Ve cesaret geldi yüreğime, benliğime,

Bir zaman geldi acıda olsa söyledim,

Fakat iş işten geçmişti,

Unutmamı istedin, söz verdim ama olmadı,

Bu aşk masalca yaşandı,

Kimileri üzüldü, kimileri sevindi,

Bilsenki hala unutamadım seni,

Yüreğini açamadın, beni sevdiğini söylemedin

Demişsin, daha ne yapayım ki,

Her şiirime seni işledim...

Hep seni düşündüm...

Şiirler bahaneydi, hep seni bekledim...

Evet seni sevdiğimi söyleyemedim...

Daha ne diyeyim,

Ben mecnunum, sen leylamsın dedim,

Evet şimdi cesaretim geldi açıyorum yüreğimi,

Neden diyeceksen zaten sen beni hiç sevmedin ki,

Hep oyun oynadın, bir dediğin öbürünü tutmadı,

Ama yüreğim yine seni unutmayı başaramadı,

Gözlerimden yaşlar akıyordu zaten,

Bir aşk acısından yeni çıkmışken,

Bir acıyla daha kavruldu yüreğim,

Alıştım ben, alıştı yüreğim,

Bu dertler benim kaderim der, yine çekerim,

Ama ne olur sevgimle alay edip durma,

Masallarla karıştı gerçek yaşam,

Şiire karıştı kimi zaman aşk,

Cesaretsiz gönüller de acı oldu,

Cesaret geldi açıldı gönül,

Söyledi dil sevdasını,

Bu seferde aşkı oyun oldu,

Çok acılar çekildi, çekilecek,

Masalda olsa, gerçek de olsa bu aşk,

Sürüp gidecek,

Aşkı bilenler bu sevdaya gıpta edecek,

Bilmeyenler ise aptal aşık deyip gülüp geçecek...

Not 2: Bu şiir'in tarihi yazının icadıyla başlamış, dünyanın yok oluşuna kadar devam edecektir...