Mavinin Derinlikleri...

Önce yavaş yavaş esen rüzgâr,

Usulca sallanan dalgalar,

Beynimde çakılan şimşek

Hatırlattı bana denizimin mabedini...

Koşarcasına gittiğimde yanına

Suların üzerinde

Süzülen ufak bir dalga

İçimin sol yanına vuran sahil yazılarıydı.

Gök ve deniz sevişir olmuş

Denizimin ufkunda açan güneşle.

Karanlığıma yağan yağmurla

İçimi boşaltırım denizime...

Susturur denizden esen rüzgâr

Kenetlenir gözlerim

Ondan gelecek dalgalar

Saçlarımı okşar annem gibi...

Bir esen rüzgârla kaybolur

İçimin akşam güneşleri.

Batıdan gelen dalgalar,

Mavidir hayata tutunma sebebim.

Mavinin derinliklerinde buldum kendimi...

Gecenin mateminden aldım saçımın rengini...

İçimde sızlayanları saldım denizimin rüzgârlarına

Yüzümle bir oldu denizden esen yeller...

İçimin sen kenarında buldum denizimi

Okşayınca açan güller gibi

Ağladıkça çoğaldı denizim

Sol yanımdan kalkan gemiler gibi...

Sonu olmayan mavinin derinliklerinde kaldı gözlerim...

Vapur sesiyle döktüm son damlamı denize...

Elimin içine işler oldu rüzgâr

Fırtınalar koptu denizimin sen kenarında...

Şaşkınlık diz boyu oldu sonu olmayan denizimde...

Elem sardı dört bir yanımı

Yardım çığlıkları çınladı istiridyenin içinden

Maziden esen rüzgârlarla

Alıkoydum denizimin sen kenarında seni...

Alnımın ortasına çakıldı şimşekler

Yara bere içinde kaldım okyanusun içinde

Daldım bir balık gibi karanlığımın içine

Ilık bir rüzgâr el sallar içime

Neşeyle gider gemiler içimin sen kenarından...

[ 'denizin sesi' adlı şiir yarışması için yazdığım şiirim... Kazanamadım. ]