Mütemmim Cüz

Kalbin eğer

Benim meskenim olsaydı

Ne yanardı böyle, canhıraş

Ne de

Feryadım, ömür dağlardı

Hayat denen tahterevallide

Takılı kalmazdı çocukluğum

Heveslerim ile öfkem;

B'öylesine,

Anadan üryan doğmazdı

Şu esfeli safilinde

Şahsıma münhasır

Bir kelimem olsaydı eğer;

Canıma batan bu n'asır

Arsızca palazlanmazdı

Yağmalanmazdı ruhum,

Dişlileri arasında zamanın.

Un ufak olmazdı

Mütemmim cüzüm.

Şehre inen eşkıyaların ayak sesleri

Mutmain olan mabedimi yıkamazdı

Benim değilmiş meğer;

Ne ten

Ne nefes

Ne de

Altın kafes

Bir bilen varsa söylesin

Kim bu

Emaneten çekilen çilemin

Mihrabında ki

Asil yabancı

.

.

.

Ruhu Azade