O Hüzün Anları

rüzgara bıraktığın hüzünlerin

avuçlarıma düştü

duaların fırtınalar yüklü

yapyalnız kalmış kalbin

ve ellerin

ellerin insansız

mutlu çehren gitmiş

parıltılı bakışların da

göklerin ateş senin

güneşin kanlı

böyle bir fotoğrafta

hüznün bile güzel

o sessiz seyrin gözlerin

bir aşkın eriticiliği

ruhumun da kendisi

çok özlediğimde

hüzün çöktüğünde

hiç sevilmemiş hissettiğim de

aklıma düşer bir çiçek tanıdık

sarmaşık

sımsıkı sarar tuttuğu her yalnızı

taşı ,ağacı ,insanı

koştum ben de tutsun beni

bırakmasın sarsın unutulmuş kendimi ...

27.12.2020 / üsküdar