Öfkeye Dair

Geldim bu dünyaya uysal bir kuzu gibi

Ve sürünerek gidiyorum bir yılan gibi

Ne çok koşturdu peşinden hayat beni

Ve sonunda fısıldadı bana:

" Yalnızsın küçüğüm, bulutlardan yağmur boşalırcasına"

Her sabah avuç açtım Tanrı’ ya

Babamı aldın ,annemi bana bağışla

Tanrı ile ilk husumetimiz ...

Küçüktüm, büyük boy düşlere

Hayallerim bile hamdı

Gidiyorum mavi dumanlar içinde saklı, uzaklara

Üstümdeki sarhoş usumla

Şu bulanık gökyüzüne bak!

İstersen ağla

İstersen haykır

Fakat gönül ağacım açmalı

İnliyor fakat gövdesi çatlamış köknar

Boğuk boğuk uğulduyor, uygarlık

Belki ölürüm bugün

Belki bir mucize gelir bana

Yansıyan aynalardan

Benliklerimin savaşını izlerim

İşte o an, patlar tomurcuklar gövdemde

Gönlümü dinlendiren yeşil bir yola çıkarım

Gördüm sizi

Sizdiniz o

Sevgiden yoksun

İnançsız

Ve kesin ki birinizle

Yaşamın kökünü kurutmaya hazırdınız

Bilin, karşınızdayım !

Çocuklar adına

Kelebekler adına

Yüreği hüzünlü her şey adına