Ölüm Sen Kokuyor

hüznün telvesinde

fala bakan

usumu yalancı gözlerine yamadım

gelecek dedi

umuda yangın yüreğim

inandı

huzurun deminde

sıcak ekmek buğusu gözlerin

acıyor

sol yan çürüklerim

pamuktan bulutlarla gel

gün batımında

maviyle beyaz sevişirken

aşkın rengine boyandı

hercai menekşeler

bayramsız arefede

balıkçı koyunda deniz kızları

ay hilale döndüğünde gel

gülüşünle soy yorgunluğumu

tuzun

tenimde yaksın gözlerini

ellerim

menekşe morunda

dudaklarım

çorak kahverengi

yasak sevdalardan

çalıntı mutluluklarla

hüzzama doydum

nihaventle gel

uğruna

fallara kandığım

ölüm sen kokuyor

ondan

sabahlara bezginliğim