Örümcek Korkusuydu

Doğru değildi söyledikleri/m

Yürek sesi değildi kelimeleri/m

Örümcek korkusuydu

Kaç kolluydu hatırlayamadığım

Öyle iri öyle iriydi ki gözleri

Ağıydı saran dört yanımı

Anlayamadığım

Nefessizdi beden

Soluk alamadığım

Mor yüzlü kadındı

Bedeninden kavradığın

Üç kere salladığın

Bir ekin tarlası

Başaklar iki öğün arası

Kızgın sıcak

Yaktı yakacak

Oysa geçti çoktan

Ömrün yarısı

Hangi durak ya da handı

Unuttum

Elinden tuttuğum

O ki acılarımı uyuttuğum

Sonbahar güncesi çocukluğum

Mor yüzlü adamdı

Örümcek korkusuydu

Yüreğinin zeytin karası