Osma

Bırakmadılar mevsimleri bana

Takılı kaldım zindan karanlığına

Işık aradım umutla karamsarlık arasında

Kimliğimde sevişti

İhanet kelebekleri.

Yalanmış tarihin tozlu sayfalarındaki

Mora karmış dudaklarındaki isyan

Hani Çanakkale de şu yatan nefer

O değilmiş...

İçim sızlıyor ülkem.

Çanağına çiş yaban dönekleri gördükçe

Ruhumu kanatıyorum keleşin mermisinde

Bir yanlışlık mı var, Kimin içindi hınca yüreği kin dolu bomba

Adam desem adam değil

Dağında fil değil

Özgürlük kol bastı oynuyor

Ruhu ayrılık yılanı.. er değil.

Ben bildim bileli bunlar .O........değil

osma.