Rümeysa 2

Mahkumluğum gözlerinde zindan olduğu gün ben yaşarım

Saçlarına iffet tohumları ektiğim gece

Belime sardığın ellerin Suriye sınırındaki tel örgüydü sanki

Her dokunuşun bir patlamaydı bedenimde

Ve sen Rümeysa tırmaladığın sözcüklerin kanayan ıstırabıydın

Kazıdığın her nokta, aşkın kan pıhtısydı

Doluşmuş gözyaşları hırsıma siper olan bir denizdi

Duruşun zümrüt gibi parlayan cerenin gözlerindeydi

Sana mum ışığında dokunduğum karanlığın katili

Dudaklarımızdan akan Kevser suyuydu Rümeysa

Yalancı bayramlar yaşatıyorduk yıldızlara

Geceye haram değdiren tenimiz son mayışmasında/iken

Suskunluğum sol omzuma dokunan meleğin günah yazdırmasıydı

Düldül kişnerken, geceye yalancı fecirler düştü

Rümeysa, saçlarımdaki meltem

Düşe sığınan kırağıların belasındayım

Göğüme mavilikler düştü

Sen gittin çöldeki Mecnun düştü

Sen gittin İstanbul düştü, olmadı vatan düştü

Rümeysa , sen gittin cana feryat düştü..