Sabah Sefası

Yağmur, ince ve sıcak

Tenim kavrukluğu gibi tek renk

Ve sonra zulüm aşikâr

Unutulmuş kelepçe izinde.

Yağmur toprağı dövmekte

Gözlerimden cehennem akıyor bilakis

Ve sonra yüreğim mazlum

Sevdaya tutulmuş, faili belli.

Çıngırak sesinde uyanır hayat

Yeşili giyer yine de mahpusluk memleket

Ve her şey kendi arifesinde

İnzivaya çöktüğüm zamanlar gibi.

Yağmur belkide teselli

Sesine rüzgârlar eğiliyor, ıslak ıslak

Ve şöminede gözlerim körük

Sonra, sönmeyi bilmeyen gençlik ateşi...

Hayat, suyun aksi yönünde kürek darbeleri

Balçık, öteki yüzünde saklanmış denizin

Ve kapılar kilitli

Deniz dinlenmeye durmuş, sabah sefasında...