Şeftali Kokusu

içimin ayazında yüzsüz dakikalar

gölgelere göç yağdıran alfabe

bulut kondusuna içerliyorum ruhumu

bir çatı katında ve

yüksekce yerinde ayaklarımın

-açabilsem pencereyi-

tunç renginde kuşlara ıslık çalsam

toplasam zamanı avuçlarıma

gök basamaklı uçurumun çiçekli haritası

yürüyen su

beyazın ırmaklar doğurduğu dal

yeşil bir ziynette düşler..

nefesim sevda ağacı

ki,

bütün ölümleri hiçliğin ve

mumların tadında yaşadım

sınadım vakitleri

kirpiklerimin sabahına indi yağmur

kuşlarla bir..

sesimin yarısında güneş

öpülesi aydınlık

tek başıma ve

yanyana..

bir ağacın gölgesinde aşk

şeftali renginde müjdeler koktu dudaklarıma

...