Sen Aşıksın Arkadaşım

Ellerin arasında duruyor başın,

Hiç kimseyi, görmüyor,

Ne dense duymuyorsun.

Çokta dalgınsın,

Sen,

Aşıksın be arkadaşım!.

Çok bitkin ve

Yorgun görünüyorsun.

Sanki dünyada değilsin.

Benzin de ,

Ne kadar solgun.

Çatılmış o kaşlarınla,

Düşünüp duruyorsun.

Sen,

Aşıksın be arkadaşım!

Bazen gülüyor,

Neşeli gibisin,

Bazen kirpiklerin ıslak,

Ağlar,

Kederlisin.

Sen,

Kiminle söyleşirsin?

Yağmur yağsa

Duyamaz,

Yıldırım düşse,

Kaçamazsın .

Sanki savrulmuş ,

Bir yığın topraksın...

Çevreni göremez,

Kendini hiç düşünmezsin.

Sen,

AŞIKSIN arkadaşım!

Kah aşk ateşinden

Çöllere düşer,

Yanar,

Kah buz denizinde,

Donarsın!

Dalmış gözlerinle ,

Bir şeyler görerek,

Derin derin düşünürsün.

Sen,

Aşıksın be, arkadaşım!

Muhabbetin bağındasın.

O ölümsüz,

Sevginle sen,

İlâhileşen aşka düşmüş,

Bir meleksin!...