Seni Sevince

demir parmaklıklar ardındaki bir mahkum

ne kadar özgürse

işte o kadar özgürüm seni sevince

gözlerin gözlerimin önünde ne vakit beliriverse

hayaline 'seni seviyorum! ' diyebilecek kadar özgürüm işte

bir uyku aleminde her şeyin yalan olduğunu bilen

gözlerini açtığında acı gerçeklerle yüzleşen

düşleri kırılmış bir serkeş ne kadar özgürse

işte o kadar özgürüm seni sevince

kırılan camdan bir kalple yaşayan

ve her nefes alışında sol yanı acıyan

acıdıkça ağlayan bir beden

ne kadar özgürse

işte o kadar özgürüm seni sevince

ateşin orta yerinde kalıveren

yüreği bir özlem bekleyişinde yanıveren

kan kırmızı gözlerle ağlayıveren

yaş bir ağaç ne kadar özgürse

işte o kadar özgürüm seni sevince

çölden bir denizde yürüyen

her adımda biraz daha susayan

gördüğü her serabı su sanan, yine de usanmayan

bir adam ne kadar özgürse

işte o kadar özgürüm seni sevince...