Sensin Sebebi

"Ne oldu sevgilim?" diye hiç sorma!

Düştüğüm hallerin sebebi sensin.

Yüreğim yanarken nâr-ı sevdânla,

Üşüyen ellerin sebebi sensin.

Özlüyorum seni her an, her demde

Sensin şu ruhuma çâre de, em de.

Sana adadığım gönül bahçemde;

Kuruyan güllerin sebebi sensin.

Ah! Keşke diyordum, bir baksa bana,

Gözünden bir damla yaş aksa bana.

Artık gönül evin yasaksa bana;

Çıkmayan falların sebebi sensin.

Yüreğim kabardı, bedenim almaz;

Unutma! Bu dünya sana da kalmaz.

Daha da diyecek tek sözüm olmaz;

Şu suskun dillerin sebebi sensin.

Bırak, sevdâ bizi yakarsa yaksın!

Sen gönül avcısı, aşka tuzaksın.

Öyle ayrı dünya, öyle uzaksın;

Bitmeyen yolların sebebi sensin.

(Tez geçen yılların sebebi sensin.)