Sensizlik Ateşim
Okşar kalbimi karbeyaz bulutlar
Duman renkli sislerle dolarken yüreğim
Afet başlatır suskunluğun yüreğimde
Gözyaşım yağmur olur yağar sensizliğimin üstüne
Yandığım ateşlerle buz tuttu toprağım
Bir of çekti hasretinle çürüyen yüreğim
Sürüklendim sonra
Sürünerek geçtim kalabalıklardan
Bağırdım çağırdım sesimi duyan olmadı
Parçaladım hücresini hayatımın
Ama yinede beklediği umudu bulamadım
Vaat etmeni beklediğim cennet kapısını aralayamadım
Bir mızrak gibi saplanır yüreğime sensizliğim
Ateş çemberine döner içim
Çırpınmayı unutmuş bir serçe gibi
Savaşamadım içimdeki yangınla
Yüreğimin yangınını döktüm satırlara
Alev aldı yüreğim
Söndürmeye çalıştım gözyaşlarımla
Ama sönmedi ateşim
Söndüremedim..
O an anladımki üstümü toprak örtüsü kaplamadan sönmez bu sensizlik ateşim...