Sevgiliye El-veda

Bu kainatta ne varsa, yaratılan şey her ne ise

Vardır bir seveni

O'nu görmeyi arzulayan bir bekleyeni

Vuslatı,

Kavuşmayı isteyeni

ve özleyeni

Varmıdır bilemem ama benim gibi seveni

Unuturum ümidi ile bekledikçe

İçimdeki kor büyür ve yakar yüreğimi

O'ndan ne kadar çok kopmak istedimse

O'nda buldum kendimi

Ay güneşe aşık

Güneşine kavuşunca sevinir

ve o gece bütün güzelliğini gösterir

Dolunaydır o gece ay sevinçten

Bitiyorum ey zalim sana olan hasretimden

Daha da büyük benim sevgim ayın sevgisinden

Ay parlıyor

Ben sönüyorum

Ve gidiyorum

Yavaş yavaş sükuta eriyorum

Ebed'e gidiyorum

Ebediyyen beklemeye

Elveda sevgilim

Sakın sen üzülme