Sığmadım

Kırışığı çoğalmış bir ele ağladım

İnsan yanım çoğaldı

Dünyaya sığmadım

Koştum yanıp sönen yıldızların seyrine

İnsan yanımı gözüme kattım

Gözbebeğim büyüdü

Göğümü çoğalttım

-kanını damarlarına sığdırandı insan

damarlarında kaynayan öfke

nasıl sığsın bedenine-

Kızgın dilimi derin bir sükuta bağladım

Kabaran içim çatladı

Kabıma sığmadım

Gittim

Unutulan bir ağıdın sesine

İçinden keskin bir hüzün aldım

Aldım

Sinemin üstüne bastım

Ciğerimde nefesimi çoğalttım

-bir bedene kalbini sığdırandı insan

kalbin içinde çağlayan yaşam

nasıl sığsın evrene-