Şiir Yakası

aklı kuşatan tohumların aveze çığlığıiplik iplik yağarken yokluğun tarlasına

duvardan duvara geçer sesimin

yankı ormanı..

bulutlarla yürüyen uykuların

yeşil gözlerinde nal şakırtısı

orada bir yıldızla içiyorum

kırmızıyı..

tenimde tarihin yangın eteği

ve titreğinde ışığın karanlık sabahı

ateş parıltılarıyla dökülen yel yaprakları

avuçlarıma düş gülleri getirir

perde perde genişleyen gölgelerin

ter damlasıyla

beyaz kanatlı sesler örülür parmaklarıma

koşan atlar ve kuşlar

dilimin demiyle soluklanır..

yaralı boşluğun en köklü damarı

derin sularla sayıklar masalları

bir tenhaya eklenen aşk suretinde

şiir yakası..

kızıl bayrağın ay incisiyle

hiç kıpırdamam..

giriverir gün aralık kapıdan rüzgar

elbisesiyle

kavisli geceye ağlanan

bahar penceresiyle tozar yollar

bulut kıvırcıklığıyla gelir mevsim

içimin yeşil uğultulu kır’ına

bir eda sancısıyla yüzüme değer

ay perçemli buğday..

geriye sis kalır

.....