Şiir Yaz Bana

Mührünü ışığa morlayan

Kanat ısırığında gece

Düşlerin büyüyen şehrinde

Kainatın gözleri...

Tıkabasa mevsimin yapraklı ninnisinde

Devrilen günün sessiz harfleri

Öksüz pencereler ay ın ince dalıyla

Rüzgar döker kıyılara

Gölgelerin göçebe ağzında

Çocukluğuma asılırım..

-seni bir şiirin karanlıkta duran

gözleriyle seviyorum çocuk-

Sesimin kökleşen kılıcıyla

Şiir yaz bana

Islık çalan martılarla yürüyüp

Birbirimize akalım

Yer ve gök arası bağdaş kuran toprağın

Hırkasında tenimin yağmuru

İçimin kızıl avlusuna kısalan kıyamet

Sarmaşıklarca sarkarken

Üşüme sen çocuk

Bu gece de oturup seni özleyeceğim

-örtün perdeleri-

Yüreğime su taşıyan sessizliğin

Issız ışığında kavrulmuş gözlerim

Bulutların ağrısına çağırdım

Kentin küskün ağaçlarını

Anlatsın uçurumlar sesimin üzümlü

buğusunu..

Hadi çocuk

Seni güneşin kanayan gülüyle öpüyorum

Savrul dudaklarıma