Sinem

Çekmese şu analar , ayrılık acısını

Ayırmayın onlardan , yüreğin yarısını

Dindiremez hiç kimse, sinenin sancısını

Kanatmayın ne olur, ananın yarasını

Ağlasa da gözleri , hep gülmeye çalışır

Yavrusu mutlu diye, acılara alışır

Dünya üstüne gelse, evlat için savaşır

Kanatmayın ne olur, ananın yarasını

Semadadır elleri, diller ise niyazda

Şahlanır kaygıları , saklanan her avazda

Su serpiver kalbime, arada bir de yazda

Kanatmayın ne olur, ananın yarasını.

Yükseliyor özlemin, inan ki perde perde

Aklımda bin bir soru , acaba şimdi nerde?

Benim kadar seveni, var mı şimdi o yerde?

Kanatmayın ne olur, ananın yarasını.

Bu gün anneler günü, gönül senle sohbette

Anneciğin bekliyor, senin için gurbette

Hiç ayrılmamış gibi , kavuşuruz elbette

Kanatmayın ne olur, ananın yarasını .