Sırlı Ateş

Gül açsa yar yüzünde, diken düşer bahtıma

Baktıkça gizli gizli, gözlerimi kanatır

Makamdan beylik kursam, hüzzam çıkar tahtıma

Hicran öper notayı, güfteleri donatır

Gördüm yine tarumar, dost köyünün bahçesi

Hasret kokusu sinmiş, toprağına taşına

Bülbül olsa dinlenmez, ayrılığın lehçesi

Vuslatsız gökyüzünden, azap yağar başına

Sevgili serap gibi, uzaklardan el eder

Sönünce sırlı ateş, savurur küllerini

Acımaz gençliğine, yağmur eder, sel eder

Kıymet bilmez namerde açtırır ellerini

Koyaklarda mı uyur, hangi dağın ardında

Süslemez bağrımızı, saklı mücevher huzur

Beli bükülmüş aşkın, eller oynaş derdinde

Can vermeden gömülür, kazılmış toprak, hazır