Solmuş Bir Veda' Dan Artakalan

yağmur..deniz..gökyüzü..gece

ve İstanbul

üşüyorum biraz

rüzgara sarılmış bedenim

gözlerimde dalgalar

su birikintilerini eziyorum yavaş yavaş

geçtiğim rıhtımda

yalnızlık takılmış peşime,

ben sevdanın..

hüzün şemsiye açtı

anılar kesti önü

kaçak hatıralar yüklü ceplerim

yanağımdan süzüldü damlalar

yağmur muyum..

boynun bükük oysa suçlarım büyük

kendi acılarından kaçmak mı

hak etmeyenlere sevgi adamak mı

susuyorum daha sessiz

aklıma almıyor kalbime sığdırdıklarımı..

yürüyorum tekrar

ruhum ıslak

yağmurlu bir Kadıköy akşamı

kendimi arşınladım-

bir hoşçakal sonrası..