Sonu Yok...

Kader bazen vurur en dibe hayatları

Çıkmaz sokakların haddi hesabı yok

Bütün yollar kapalı

Geçiyor bir ömür kimsenin umrunda olmayan

Tamamen bedbaht sonu belli değil

Ömür ızdırapla sınanan...

Ne zaman çabalasa çıkmak için

Arasa ışık zerresi

yorulmuş

Çırpındıkça bataklık içinde

Takati kalmamış...

Umutsuzluk kaplamış benliği

Şaşırmış...

Kaptanı desen yalancı kör

Rotasını göremiyor,kaybetmiş

Sürükleniyor,gideceği yeri bilmeden

Nereye demir atacağı belli değil

Ufuk desen hiç gözükmüyor.

Çaresiz bekleyiş

Yeter son bulsun artık

Feryadı kimse duymuyor.