Sür Kalabalığını Üzerime !

Hafif çalkantılı bir şok anında,

Biri açılıp biri kapanıyor kapıların..

Yokluğun tek tercih hakkını doğuruyor !

Yüzün :

Ardıma kadar açılan son kapının eşik değeri..

Yüzün :

Son şövalyenin son muharebesi..

El yordamıyla yıkanan bir top(uk)lu iğnenin,

Geçer geçmez yokladığı ipine olan düskünlüğü..

Cihan ve kanun bile kıskanır,

Üzerimdeki kaideliğini !

Ellerin :

Kökleri yüreğime uzanan çelimsiz bir ağacın

Çekiç-örs-üzengi köprüsü..

Ellerin :

Son yolculukta ellerime uzanan son uzay gemisi..

Tek damla direncim kalana kadar

Savaştım susuzlukla,

Mutlu sonsuz'ları haklı çıkarabilmek için,

Korkmadan ve duraksız..

Dudaklarım hafif çatlaklarla kurtuldu,

Bu savaştan..

Yanakların :

Nem tutan son ateş..

Yanakların :

Son gündüzümü balçıkla sıvayan son kızıl güneş..

Ellerimi tut ve sür kalabalığını üzerime..

Yolundayım..

Geliyorum.