Tut Sesini Eylül

Yağmurları giyiniyor şimdi şehirler

Sırılsıklam yalnızlıkların

Eğreti düşleri ölüyor

Sahte gülüşlerin dudaklarında

Üşüyorum

Ve

Mevsim tütün sarısı artık

Gülkurusu sessizliklerin ardından

Sarhoş şarkıların dem tuttuğu

Saatler geldi

Uykusuz gecelerin

Tutuklu şiirleriyle beraber

Martılar uçmuyor artık telaşlı

Deniz poyrazın sevdasında

Çırpınıyor anlamsız

Çırpınıyor dokunmak için

Göğün mavisine

Ne fayda

Kuzeyin sesi doluyor

Kahverengi günlere

Yeşile dönüyor körfezin rengi

Kayıklar usulca sallanıyor

Okuduğum şiirler

Kıyıya vuruyor

Ölü balıklar gibi

Dokunduğun ten

Yüzyıl sonrasının kokusu

Bin yıllık bir sevdanın

Tutanaksız bağlılığı

Gözlerin yosun rengi oluyor

Görüyorum

Tut sesini eylül

Yoksa çıldıracak bütün gölgeler

Halk evinden trenler kalkacak

Vagonları bomboş

Kan sızacak düşlerime

Ölümsüz olacağım

Biliyorum

Yağmurları giyiniyor şimdi şehirler

El ayak çekilmiş caddelerden

Yüzleri kayıp insanlar yok artık

Ne güzel

Gözlerim ilkbahar sürgünü

Ellerim ellerin gülüm

Damlalara tutunarak yürüyorum