Tuvalini Yaptım Sensiz Sessiz

Doğa üstü, bilinen bilinmeyen

bütün aşklarının tadını verip.

rengarenk resmedip seni

tuvalini yaptım sensiz sessiz

için için çıldırtan kasvetli çıplak.

kiraz dudaklı, gül renkli

bal tatlı, yalandan dolandan uzak

saf bir tuval.

Bakmaya bile kıyılmayan

fırçalarken ruhunla sevişeceğim

kalem gözümle öpeceğim

saf bir tuval..

Önce kalemimin,

sonra yürekten dökülen kelimelerdeki

aşkların tadını tattırmalıyım aksine

Yokken yanımda;

aksinden yansıyan ruhunla

doyurmalıyım, ruhumu, ...

Gör, gör ki anla senden yana

içimdeki renkleri

bütün renklerle fırça sallıyor sana, kalemim

Yok böyle bir şey..

Yok...

Ne güzel kaşların var yay gibi,

o baştan çıkaran gözlerine

ne demeli..

Ya; Güneşe benzeyen cepkenin,

pürüzsüz Ay gibi..

Omuz aşağı dökülen saçların, narin bileklerin

Hele ne ellerin var, ne ellerin

Sanki pamuk, yumuşacık..

Haykırmalıyım,

tuvalimin bittiği an haykırmalıyım,

avazım çıktığı kadar bağırmalıyım..

Gönül gözüyle bakarak

ruhunla sevişme vakti olduğunu.

İlhamlarımla salıyorum fırçamı

nasıl etsem, nasıl yapsam da

şiirle tuvalini yaptığımı sana söylesem

dağ yamaçlarından haykırsam..

Bir kere duyursam hele

güzelliğini, doğa üstü tadını,

Bitince tuvalin

oturup iki damla yaş döksem

sensiz ve sessiz

Boş geçirdiğim bağırmadığım

sustuğum günlere,

Ve ardından isyan etsem

( N.K. 15 Mayıs 2011 )