Üç Kız Bir Ana

eylül yağmurlarına öykünürdü bir ana

intihal sabahlara uyanırdı üç kız

salınırdı saçlarında kara yazma mor oya

susardı şebnem yoksulu dudakları

bağrına taş basardı bir oda

üç hayal sığardı kırılgan yazgısına

yaralı hazana sarardı umutlarını

ocağı üç hasret... bacası bir gurbet tüterdi

acısı bol tadı kekremsi

öğün atlamazdı üç kaşık bir sahanda

ille de tarhana

küf kokulu ekmeğe saldırırdı üç kız

düşleri yavan kan tükürürdü bir ana

kızılcıklar yaprak dökerdi

kuytusunda gül açardı üç yara

?'Ciğer,'' derdi bir ana, ?'Ciğer''

-direnmeyi öğrendim sızılara-

güneşe yürürdü bir ana

mehtaba soyunurdu üç kız

ayakları yalın düşleri üryan

yeşil sarnıcında sahrayı geçerlerdi

çorak türküler devşirirdi dilleri

bozguncu zamanlardan

'üç kız bir ana...'

hüzünleri kızıl yağardı toprağa

9.Eylül. 2011

Braunschweig