Ulu Dağlar

Karlı dağlar duman olur,

Arayan da yolun bulur,

Giden gelmez derler ona,

Başı daim duman olur.

Ben dağlarıma aşığım,

Doğduğumda ki beşiğim,

Ne minnetler etsem azdır,

Uyuduğumda döşeğim.

Dağ dendi mi yaş dolarda,

Aşık gözünü silerde,

Koca dağlar neylesin ki,

Aşık sazıyla söylerse.

Yağmuru tez elden alır,

Ormanlarında gül verir,

İçin için yandığında,

Gümbür gümbür volkan olur.

Ceylan gezer eteğinde,

Kurdu besler döşeğinde,

Eğer canı sıkılırsa,

Silkinirde döker yere.

Yağmurları toplar durur,

Akar gelir hayat verir,

Eğer bir yıl başın eğse,

Hayat hepten söner kurur.

Ben onlarsız yaşayamam,

Onları da boşayamam,

Hep böyle hayalle değil,

Fırsat olunca hiç durmam.

04.06.2009.Sarıyer.