Uyan Halkim
Hantal zamanda, yolcusu sessizce kaybolan
Gerçek hazin de, teslimiyet zincirin olan
Özgürlüğün gider, zayi vatan budur talan
Yakında bil savaş, açılım koca bir yalan
Dostun da yok ve herkese düşman sokar yılan
Birlik yapar çıyanla, sınırımda bak dalan
Orman söker de, yandaşı evler yapar kime
Mağdur olan da halk yine sor git de hakime
Şart oksijen nefes alamazsın boğar hava
Affet desen de bil öcü korkunç alır doğa
Yıkmak düşünce hep atanın devrimini bil
Aydın fikirde düşmanı dillendirir de dil
Sağlıkta katkı pay adı bilsen gider paran
Doktor özel olursa güzel, tutmasın saran
Öğretmenimle sözleşirsin, kadro hiç mi yok
Dört artı dört okul yaşı beş, sormayın bu şok
Kurtar batıkta zengini, hakkın sorar yetim
Gitmez bu devri saltanatın, etme ey zalim
Elbet onurlu halk yazar destan vakitse tan
Bağnaz düşünce korkutamaz, 'bizlerin vatan'
Mef'û lü/fâ i lâ tü/me fâ î lü/fâ i lün